WSPÓŁCZESNY SZINTOIZM

Szintoizm to politeistyczna rdzenna religia Japonii. Nie ma uznanego założyciela, brak też pism zawierających jednolity wykład doktryny i dlatego jest w zasadzie kodeksem postępowania w życiu prywatnym i społecznym. Termin szinto pochodzi od chińskiego sientao i oznacza „drogę bogów". W literaturze japońskiej określenie to pojawiło się po raz pierwszy za panowania cesarza Yomei (585-587). Najwcześniejsze teksty szintoistyczne pochodzą z VIII wieku i skoncentrowane są wokół postaci antropomorficznych bóstw karni. Do tego czasu szintoizm był głównie kultem solarnym, czyli bogów słońca, wielką czcią otaczano też poszczególne miejsca, np. rzeki, jeziora czy góry. Po pewnym czasie ród lub klan mieszkający w pobliżu zaczynał być kojarzony z tym miejscem w sensie religijnym i jego członkowie stawali się Ugigami. Najważniejsi Ugigami pochodzili z regionu Yamato, w pobliżu dzisiejszego miasta Nara i uważani byli za bezpośrednich spadkobierców bogini słońca Amaterasu Omikami („wielka bogini świecąca na niebie"). W 660 r. p.n .e. członek tego rodu został cesarzem nazywanym przez Japończyków tenno („pan nieba") lub dawniej mikado („wysoka brama"), która to nazwa przyjęła się na Zachodzie. Obecny cesarz Japonii również pochodzi z tego rodu, jest to więc najdłużej panująca dynastia na świecie.