Buddyzm Tybetanski
Trzeci kierunek buddyzmu, wadżarjana (diamentowy wóz) powstał w Indiach, najprawdopodobniej w VII wieku i wkrótce dotarł do Tybetu, gdzie rozwinął się i wkrótce stał się odmianą dominującą. Jest to mistyczna forma buddyzmu. Wielkie znaczę mają w niej mistyczne praktyki i modlitwy prowadzące do oświecenia. Należą do nich mantry. tantry i mandale. Mantra to mistyczna formuła powtarzana w nieskończoność. Najsłynniejszą mantrąjest Oni zuani padmi bum, co w wolnym tłumaczeniu znaczy „Niech żyje klejnot w lotosie". Tantry to obrzędy, w których znaczenie wyrażane jest również za pomocą ciała, a mandale to geometryczne diagramy przedstawiające kosmos i panujące w nim relacje. W buddyzmie tybetańskim istnieje wiele sekt, z których największa jest sekta tak zwanych „żółtych czapek". Jej przywódcą jest dalajlama -kolejne wcielenie bodhisattwy Awalokiteśwary - wcielenia litości. Kiedy umiera dalajlama. mnisi szukają jego kolejnego wcielenia wśród małych dzieci.